Rozkoszne Smaki

Polędwiczki w sosie śmietanowo - serowym

2012-03-08T14:29:00.000+01:00

Coś dawno nic tu nie wstawiałam ;)
Ale to wszystko przez natłok smutnych rocznicowych wspomnień i spraw związanych ze zdrowiem najbliższych.
Jednak najgorsze mamy już za sobą. Czas więc zacząć normalnie funkcjonować a co za tym idzie muszę znowu zacząć gotować obiady, bo rodzina się mnie wyprze :)

Wczoraj odwiedziła nas moja siostra Ula. Postanowiłam więc przygotować porządny posiłek, a nie jakieś tam kanapki na szybko, które przez ostatnie tygodnie wychodziły już nam uszami ;)

Zapraszam więc na polędwiczki wieprzowe. Jest tu też cukinia, kopytka a nawet serek "śmierdzielek", który uwielbiam w takich połączeniach :D

Polędwiczki wieprzowe z cukinią w sosie śmietanowo - serowym

Składniki:
2 polędwiczki wieprzowe (ok. 60 dag)
1 mała cukinia
1 cebula
2-3 ząbki czosnku
małe opakowanie śmietany 18%
kawałek sera rokpol - na oko jakieś 15 dag
przyprawy - sól, pieprz, suszone pomidory, czosnek
kopytka

Mięso pokroiłam na mniejsze porcje, rozklepałam lekko dłonią. Posypałam solą, pieprzem i suszonymi pomidorami z czosnkiem, dodałam 2 łyżki oliwy z oliwek. Dokładnie wymieszałam i zostawiłam na noc w lodówce.

Cebulę pokroiłam drobno, czosnek w plasterki a cukinię w sporą kostkę. Na patelnię wrzuciłam masło, poddusiłam lekko cebulę i czosnek. Po chwili dodałam cukinię i przyprawy. Całość dość krótko podgrzewałam, żeby cukinia nie rozpadła się i była super chrupiąca.

Śmietanę zagrzałam w garnuszku, dodałam pokrojony w kostkę ser, pieprz, czosnek granulowany i suszone pomidory. Soli nie dodawałam, ale wszystko zależy od stopnia słoności samego rokpola. Sos mieszałam aż do rozpuszczenia się sera.

W tak zwanym międzyczasie podsmażyłam polędwiczki wieprzowe. Kto lubi soczyste, to smaży króciutko. Ja wolę, takie pół na pół, więc na moment przykryłam je pokrywką.

Danie wyszło przepysznie!! Podałam je z kopytkami, przybrałam pomidorkiem. Mięso z sosem rozpływało się w ustach, cukinia była idealnie krucha. Jeszcze nie raz wrócę do tego przepisu :)

Słodko - kwaśny indyk

2012-02-14T12:29:00.001+01:00

Na zimne dni lubię potrawki, które mnie rozgrzeją, dodadzą energii. Taki właśnie jest indyk na słodko - kwaśno. Aby było szybciej można oczywiście sięgnąć po słoiczek z gotowym sosem, ale tym razem robiłam wszystko od podstaw.

Indyk słodko - kwaśny

filet z indyka (ok. 500g)
1 czerwona papryka
1 duża cebula
1 marchewka
słoiczek pędów bambusa
puszka ananasa
mała puszeczka przecieru pomidorowego
4 łyżki sosu sojowego

Mięso pokroiłam w kostkę, zalałam je sosem sojowym, posypałam pieprzem i zostawiłam aby się marynowało przez 2 godziny. Marchewkę i paprykę pokroiłam z słupki, ananasa w kostkę, cebulę w piórka.

Na oliwie zrumieniłam cebulkę i mięso osączone z zalewy. Dorzuciłam warzywa i sok z ananasa i dusiłam do miękkości jakieś 15-20 minut. Pod koniec duszenia dodałam ananasa i koncentrat pomidorowy, trochę suszonych ziół.

Indyka podałam z kluskami gnocchi, ale idealnie pasuje także do niego ryż, na przykład jaśminowy ;)

Smacznego!

Plagiat

2012-01-27T21:33:00.001+01:00

Dużo czytałam o kradzieży zdjęć z Waszych blogów kulinarnych. Zawsze wzbudzało to mój niesmak. Ale dopiero teraz tak naprawdę poczułam, że Was rozumiem.
Chciałam wziąć udział w konkursie na FB, który polegał na przygotowaniu uczty serowej, wstawieniu zdjęcia z owej uczty i krótkiego jej opisu. Weszłam w galerię uczestników i... jako pierwsze ukazało się mym oczom dziwnie znajome zdjęcie. Żeby było śmieszniej - nie od razu załapałam, że ja je robiłam ;) Po prostu po charakterystycznym ułożeniu i kolorystyce serów na desce poznałam, że musi ono pochodzić z warszawskiej degustacji win i serów w Winarium... Pomyślałam, że któraś z obecnych tam dziewczyn wstawiła zrobioną przez siebie fotkę. Już samo to trochę rozmijało się z regulaminem konkursu. I jakoś tak pod wpływem impulsu kliknęłam na to zdjęcie, by zobaczyć co google powie o jego pochodzeniu. Jakież było moje zdumienie, gdy oczom moim ukazał się mój własny blog! Jasny gwint, czy nie można najprostszego zdjęcia zrobić samemu? W głowie się nie mieści, co za bezczelność. Zwykła, banalna fotka... Oczywiście podpis z nazwą bloga został obcięty. Chociaż tyle pracy musiała w to włożyć...
Napisałam do organizatorów, mam nadzieję, że zainterweniują.

Aż mi się odechciało pisać w tym konkursie. Ale pomyślałam sobie, że niby czemu mam rezygnować? No i wstawiłam zdjęcie :D
Jeśli będziecie mieli ochotę, to zagłosujcie na nie. Niestety, tak dziwnie jest to skonstruowane, że aby zagłosować, trzeba zgodzić się na udział w konkursie i wgrać aplikację. Jednak jeśli mimo tych niedogodności zagłosujecie, będę wdzięczna, podniesiecie mnie na duchu :)

Pierwsza Kolacja SerMistrzów

Majerankowe piersi z kaczki

2012-01-25T19:43:00.005+01:00

W karnawale potrzebne są nie tylko szybkie przekąski, ale i ponętne dania główne ;)
Ja mam sprawdzony już kilkukrotnie przepis na kaczkę, a właściwie na piersi z kaczki. Filety kupuję zwykle w MAKRO - na tacce są dwie sztuki gotowe do dalszej obróbki. Częściowo wzoruję się na przepisie pitbulla, ale z pewnymi modyfikacjami.
Do tego dania bardzo dobrze pasuje sałatka owocowa, ale tym razem podałam je z żurawinowymi jabłkami.

Majerankowe piersi z kaczki

Na 5 porcji potrzebujemy:

4 piersi z kaczki
garść suszonego majeranku
4 ząbki czosnku
1/3 szklanki soku pomarańczowego
4 łyżki sosu sojowego (ew. przyprawa Delikat Knorra)
oliwa z oliwek
5 jabłek
mały słoiczek żurawiny

Piersi umyłam, osuszyłam ręcznikiem papierowym. Skórę nacięłam nożem w kilku miejscach. Do miseczki wlałam sok pomarańczowy i sos sojowy, dodałam posiekany czosnek i majeranek. W tak przygotowanej marynacie trzymałam piersi przez całą noc. Rano osączyłam je z marynaty i zrumieniłam na mocno rozgrzanej oliwie. Następnie przełożyłam do dużego naczynia żaroodpornego, podlałam marynatą i wstawiłam do nagrzanego do 200^oC piekarnika. Piekłam 1 godzinę, bo lubię kacze mięso dobrze wypieczone.

W tak zwanym międzyczasie przygotowałam jabłka - obrałam je, przekroiłam na połówki, usunęłam gniazda nasienne wydrążając je łyżeczką. We wgłębienia nałożyłam żurawinę "z górką" ;)
Po półgodzinie pieczenia się kaczki - wyjęłam naczynie i poobracałam piersi na drugą stronę dokładając obok połówki jabłek.

Wszyscy zgodnie stwierdzili, że kaczka była przepyszna, rozpływała się w ustach. Jabłuszka z żurawiną też były wspaniałe, ale było ich zdecydowanie za mało. Przydałoby się jeszcze po jednym ;)

Pracy przy tym daniu jest wyjątkowo mało. Chyba najwięcej przy jabłkach :)
Proste do zrobienia a zachwyci niejedno podniebienie :D

Smacznego!

Przepis dodaję do akcji konkursowej Zimowe urodziny

Śliwka w boczku

2012-01-19T11:45:00.002+01:00

Kolejna sylwestrowa przekąska, która jak najbardziej pasuje do karnawału :)

Rewelacyjne prosta i szybka do przygotowania a smak... niepowtarzalny. Słodka śliwka i dobrze doprawiony boczek to po prostu poezja. Roladki rozpływały się w ustach.

Śliwka w boczku

Potrzebujemy:

250g śliwek kalifornijskich bez pestek
100g chudego boczku w plastrach

Każdą śliwkę owijamy w plasterek boczku. Dla wygody można spiąć wykałaczką, ale to niekonieczne, bo nie rozlatują się. Przygotowane roladki układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia.

Blachę wstawiamy do nagrzanego do 180^oC piecyka i pieczemy ok.12-15 minut. Na ostatnie 1-2 minuty można włączyć termoobieg.

Roladki przyrządzała karen, ja piekłam i niepotrzebnie zostawiłam na trochę w wyłączonym już piecyku. Wyglądają na ździebko przypalone, ale zapewniam że nie były ;)
Za to były przepysznie chrupiące i szybko zniknęły z talerza :D

Smacznego!!

Złociste krewetki

2012-01-12T16:09:00.003+01:00

Od pewnego czasu zastanawiałam się co zrobić z krewetek, które czekały cierpliwie w zamrażarce. W zasadzie nie przyrządzałam ich wcześniej i miałam małego pietra, jako że nie wszyscy u mnie są ich zwolennikami. Spróbowałam jednak i nie zawiodłam się :D
Pod czujnym okiem karen, która przyjechała do mnie na Sylwka, udało mi się fajnie zamarynować krewetki, obtoczyć je w cieście, usmażyć, no i oczywiście spałaszować :D
Przepis znalazłam na blogu macierzanki. Jest genialnie prosty a ciasto sprawiło, że nikt nie wahał się by sięgać po złocisty przysmak i to wcale nie tylko jeden raz ;)

Krewetki w cieście piwnym

Potrzebujemy:

krewetki tygrysie 500g
sos sojowy - 3 łyżki
4 ząbki czosnku
150ml jasnego piwa
3 łyżki oliwy
150g mąki pszennej
sól, pieprz do smaku
białko z 1 jajka

Krewetki miałam mrożone (obrane już, jedynie z ogonkami), więc zostawiłam je na noc w lodówce, żeby spokojnie rozmroziły się. Następnie wymieszałam je z sosem sojowym i przeciśniętym przez praskę czosnkiem.
Ciasto - podgrzałam w rondelku piwo z oliwą, po czym przelałam wszystko do miski z mąką. Dodałam sól i pieprz do smaku, dobrze wszystko wymieszałam. Ubiłam pianę z białka i dodałam do ciasta. Odstawiłam na 10 minut.

Na głębokiej patelni rozgrzałam oliwę do smażenia. Każdą krewetkę łapałam za ogonek i maczałam w cieście (ogonka nie). Wrzucałam do oliwy i smażyłam po 2-3 minuty z obu stron. Wykładałam na ręcznik papierowy, żeby trochę odciekły z nadmiaru tłuszczu.

Wyszły naprawdę wspaniałe, delikatne i chrupiące. Polecam!!

Smacznego!!

Przepis dodaję do akcji konkursowej Owoce... morza!

Śledzie w korzeniach

2011-12-03T23:06:00.003+01:00

Popisowe danie mojej mamy, ale ja już też je przejęłam ;) Bez niego nie ma Wigilii, a też często w inne, mniej lub bardziej odświętne dni pojawia się na stole. Choćby podane do zwykłych gotowanych ziemniaków. Poezja...Intensywny zapach jałowca, zdecydowany smak pieprzu... już od dawna nieodłącznie kojarzą mi się ze śledziem ;)

Śledzie w korzeniach

Potrzebuję:

1 kg filetów ze śledzia - matiasów w zalewie
4 cebule
oliwa
przyprawy - pieprz, ziele angielskie, jałowiec, liść laurowy

Matiasy moczę ok 30 minut w wodzie (zwykle są zbyt słone...). Osączam na sitku, następnie kroję na mniejsze kawałki.
Przyprawy (poza listkiem laurowym) tłukę na drobno w moździerzu i mieszam dokładnie ze śledziami w misce.
Cebulę kroję w drobną kostkę, sparzam wrzątkiem, przelewam zimną wodą.

W słoiku układam na przemian - śledzie i cebulkę. Wszystko zalewam oliwą, dokładam listek laurowy i dobrze zakręcam.

Najlepsze są na drugi dzień ;)

Smacznego!

Przepis dodaję do akcji konkursowej Korzenny Tydzień 2011

Degustacja win i serów :D

2011-12-01T00:27:00.002+01:00

Ależ wczoraj było przepysznie :D

Winarium otworzyło swe podwoje dla nas maluczkich blogerek i blogerów ;) A wszystko to dzięki współpracy z firmą Candia (Świat Serów) i serwisem Durszlak.pl :D Nie mogło nie być smakowicie :D

Degustacja win niespotykana, bo połączona z degustacją serów. Wiaderka stały w pogotowiu, ale widziałam tylko pana prowadzącego prezentację, który faktycznie wypluwał wino. Reszta skwapliwie połykała smaczne trunki.

Serów było bardzo dużo, chyba wszystkich spróbowałam, choć niektórych z obawą ;)
Mimo że lubię sery pleśniowe, to niektóre z prezentowanych były aż zbyt dojrzałe jak na mój gust ;) No i te kozie i owcze... jakby tak nos zatkać, to i owszem, dobre... Ale mimo wszystko takich to raczej nie kupię. W każdym razie cieszę się, że miałam okazję popróbować różności, bo inaczej pewnie nie poznałabym ich smaku i zapachu, hihihi

Wina było 6 rodzajów, ale tak naprawdę zasmakowały mi dwa...

Włoskie musujące Atelie, Prosecco DOC - wytrawne, ale delikatne. Nie lubię słodkich win, więc to mnie urzekło świeżością i naturalnością; dobre do przekąsek, sera camembert i brie.

Argentyńskie Jean Bousquet, Malbec Reserva - głęboko czerwony, prawie czarny kolor, mocny, bogaty aromat owoców - czuć porzeczkę, jagody, dobre do ciężkich, ostrych serów i myślę, że fajnie by współgrało z bardziej tłustymi potrawami, np. z żeberkami.

Na zakończenie zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcie, a następnie większość ustawiła się w kolejce w sklepie na dole po pyszne wina... Ale ja już nie miałam siły ;)
Jednak jestem pewna, że do Winarium wrócę. Po Atelie Prosecco :D

No i super, że mieliśmy okazję się poznać!! Ze wszystkimi nie sposób było choć dwa zdania zamienić, bo jak już zasiadłyśmy przy stołach, to ruszyć się było trudno... Ale i tak było zajefajnie :D
Organizatorzy podchodzili, pytali, opowiadali, dolewali... integrowali się z nami świetnie :)

Wielkie gratulacje dla Gotujebolubi za zdobycie głównej nagrody!!

Jeszcze raz dziękuję za zaproszenie i upominki, no i czekam na kolejne, równie udane spotkania!!

Jarmarki świąteczne w Warszawie

2011-11-28T18:58:00.003+01:00

Zbliżające się Święta Bożego Narodzenia są okazją do prezentacji rękodzieła i specjałów z Polski, ale nie tylko ;)

Jarmark pod PKiN-em ;)

Od 26 listopada aż do Wigilii Warszawa zaprasza na Jarmark Świąteczny. Lokalizacja - samo centrum Warszawy - od południowej strony Pałacu Kultury i Nauki, czyli od Al. Jerozolimskich. Jarmark nawiązuje stylem i charakterem do znanych europejskich imprez świątecznych. Przez kilka tygodni czekać na nas będą grzane grzane wina, piwa i nalewek, smaczne wypieki i tradycyjne świąteczne przysmaki. W ofercie nie zabraknie pomysłów na prezenty, będą ozdoby choinkowe, bombki, wyroby rękodzieła, biżuteria, szkło i wiele innych.
Na odwiedzających czekać będą niespotykane dotąd w stolicy atrakcje, najwięcej oczywiście dla dzieci.

Jarmark na Starówce ;)

Od 26 listopada na Rynku Starego Miasta zagości Jarmark Bożonarodzeniowy. Będzie on czynny codziennie do 8 stycznia 2012r. w godzinach 12 - 20.
Handel i gastronomia odbywać się będą w siedemdziesięciu drewnianych straganach. Będą wystawcy z Litwy, Słowacji, Austrii i Chorwacji. Będą niemieckie Bratwursty i grzane wino, polskie ciasta z Mazur, pieczywo, wędliny, zabawki, kilka stoisk gastronomicznych z gorącymi daniami. Nie zabraknie muzyki, kolęd, akcesoriów choinkowych. Dla kolekcjonerów będą kubki pamiątkowe do grzańca.

Tyle z zapowiedzi... Jarmarki trwają już od soboty. Był może ktoś? Widział, smakował, czuł te wszystkie smakowite aromaty? Jak zwykle nie mam czasu wybrać się :) Ale jest jeszcze tyle dni przede mną, że może jednak tam zawitam :D

Grzaniec - najlepszy na rozgrzewkę

2011-11-23T21:15:00.001+01:00

Gdy ktoś z domowników pokasłuje, ma dreszcze... poza mlekiem z czosnkiem na noc ;) serwuję mu gorące, aromatyczne wino korzenne. Poprawa nastroju gwarantowana :D
Grzaniec idealny na jesienne wieczory na kanapie. Przytulenie do partnera albo choćby do ukochanego psa :), szklaneczka w winem w ręku i niech się dzieje co chce (za oknem) ;)

Grzaniec na poprawę nastroju

Składniki:

0,75l czerwonego wina
starta skórka z 1/4 pomarańczy,
laska cynamonu
6 goździków
łyżka drobno posikanego lub startego korzenia imbiru
szczypta startej gałki muszkatołowej
garstka wymieszanych rodzynek i migdałów
kilka plastrów cytryny i pomarańczy
100ml wódki

Rodzynki i migdały wrzucamy do filiżanki z wódką i moczymy je ok. 30 minut.

Pozostałe składniki wrzucamy do rondelka i podgrzewamy na małym ogniu, ale uważając by nie doprowadzić do wrzenia. Pod koniec dokładamy wszystko z filiżanki, mieszamy, chwilę podgrzewamy, przecedzamy przez sitko i rozlewamy do szklanek. Dla smakoszy zostają jeszcze do zjedzenia bakalie :)

Smacznego!!

Przepis dodaję do akcji konkursowej Wino i sery

Zapiekane ziemniaczki

2011-11-21T21:32:00.001+01:00

Dziś miałam ochotę na coś bezmięsnego. No, prawie bezmięsnego ;) Padło na ziemniaki z serkiem i odrobiną boczku. Pychota :)

Zapiekane ziemniaczki

Potrzeba nam na 1 osobę:

4 kawałki ziemniaka
4 kawałki serka pleśniowego
4 kawałki boczku

Ziemniaki wkładam do osolonej wrzącej wody i gotuję na małym ogniu ok. 10 minut. Wyjmuję, zostawiam do ostudzenia.

Na blasze kładę papier do pieczenia i układam kawałki ziemniaków. Nakłuwam je odrobinę widelcem i przykrywam plasterkami sera i boczku.

Całość wstawiam do nagrzanego do 180^oC piekarnika i zapiekam 20 minut. Na ostatnie 3 minuty włączam termoobieg.

Smacznego!!

Przepis dodaję do akcji konkursowej Wino i sery

Rolada serowa

2011-11-20T15:09:00.003+01:00

Ostatnio chodziła za mną rolada serowa. Nie chciała się dokładnie określić. Mówiła tylko - zrób mnie. Szukałam więc w necie jakby tu ją podejść. Przepisów wiele, ale większość to: szynka, jajka, papryka... szynka, jajka, papryka... Trafiłam też - szpinak, ser biały, czosnek - ale taki zestaw jest moim ulubionym farszem do zapiekanych cannelloni lub naleśników, więc też odpadał. W końcu znalazłam przepis na stronie Zespołu Szkół Gastronomicznych Nr 2 z Krakowa :) Nie widziałam go w innych miejscach, miał w sobie wędzonego łososia, którego bardzo lubię, więc... trochę zmodyfikowałam i zaryzykowałam :D

Rolada serowa z łososiem

Potrzebujemy:

ser zółty 300g - ja wzięłam Ementaler
papryka czerwona 40g
ogórek surowy 20g
łyżka kaparów
łosoś wędzony 100g
winogrona bezpestkowe 10g
marynowane patisony 10g

Ser wkładamy do szczelnej torebki, zostawiając trochę miejsca na powietrze. Dokładnie zamykamy i wrzucamy do garnka z gorącą ale nie wrzącą wodą. Przez ok. 30 min trzymamy tak ser na malutkim ogniu. Można w tak zwanym międzyczasie obracać torebkę, by ser równomiernie rozmiękał.

W tym czasie posypujemy łososia pieprzem cytrynowym oraz przyprawą Kamis - suszone pomidory z czosnkiem i bazylią - i tak odstawiamy. Kroimy paprykę i ogórka na cienkie paseczki.

Na blacie układamy kawałek przeźroczystej folii spożywczej. Gdy ser się rozpuści wyjmujemy go delikatnie z torebki, kładziemy na folię i rozwałkowujemy, nadając prostokątny kształt.

Następnie komponujemy farsz naszej rolady - ser posypujemy słodką i ostrą papryką, a na środku układamy (równolegle do dłuższego boku) paseczki papryki, ogórka, łososia, posypujemy kaparami. Następnie pomagając sobie folią zwijamy roladę wzdłuż dłuższego boku. Owijamy dokładnie folią, przekładamy roladę na kawałek folii aluminiowej, ponownie dokładnie zawijamy i wkładamy roladę na co najmniej 3-4 godziny do lodówki, żeby się ścięła.

Roladę kroimy na plastry, układamy na talerzu i dekorujemy winogronami i połówkami patisonów.

Smacznego!!

Przepis dodaję do akcji konkursowej Wino i sery

Przewodnik Kuchnia PL

2011-11-17T20:09:00.002+01:00

Z okazji objęcia przez Polskę prezydencji powstała specjalna publikacja promująca oryginalne polskie przepisy. Natknęłam się na nią przez przypadek szperając w necie. Ten niecodzienny przewodnik po kuchni polskiej zatytułowany jest właśnie Kuchnia PL.

16-tu najwybitniejszych polskich kucharzy zaprezentowało dania, które są zarówno tradycyjne, jak i zdecydowanie awangardowe. Monika Kucia-Sadecka, redaktorka wydania zadbała, by pokazać różne oblicza naszej kuchni.
Przewodnik stylizowany jest na stary notatnik kulinarny ilustrowany oryginalnymi rysunkami. Muszę przyznać, że jest to ciekawe podejście do tematu, choć obawiam się że jednak zbyt ubogie.

Kuchnia PL

Źródło

Stromboli

2011-11-09T10:26:00.001+01:00

Niedawno odkryłam na blogu filozofiasmaku przepis na włoski chlebek Stromboli. Można powiedzieć, że jest to taka zrolowana pizza, smaczna zarówno na ciepło, jak i na zimno. Pomysł wydał mi się pyszny, bo lubię takie smaki i aromaty. I wtedy wpadło mi do głowy, by wykorzystać mieszankę, jaką mam na ciabattę. Kiedyś robiłam ją w automacie do pieczenia chleba, ale nie zachwyciła mnie i połowa torebki czekała na lepsze czasy. Teraz przydała się znakomicie. Chlebek wyszedł przepyszny, rodzina zajadała się i prosiła o dokładkę ;)

Strombola

Składniki:

500g mieszanki Ciabatta (Lidl) - w oryginalnym przepisie jest ciasto, jak na pizzę
1 mała puszeczka koncentratu pomidorowego
3 ząbki czosnku
pól papryki
mała cebula
kilka pieczarek
kilka plastrów szynki szwarcwaldzkiej
kilka plastrów sera żółtego
oregano, cząber
chili

Ciasto
Mieszankę dosypałam do 360ml wody, dodałam trochę ziół, łyżkę oliwy i wyrobiłam w maszynie do pieczenie na programie Nr 6 Ciasto Zagniatane. Następnie wyjęłam je i rozłożyłam na blacie podsypanym mąką. Rozciągnęłam na kształt prostokąta i nałożyłam składniki.

Cebulę pokroiłam w półplasterki, zeszkliłam na oliwie, dodałam pokrojone w pasterki pieczarki i paseczki papryki - chwilkę poddusiłam.

Koncentrat wymieszałam z przeciśniętym przez praskę czosnkiem, ziołami i chili. Rozsmarowałam na cieście. Na to położyłam plastry szynki, warzywa, ser.

Całość zrolowałam, podwijając boki do środka. Wyszedł mi zgrabny, ale spory wałek ciasta. Zostawiłam go jeszcze na 15 min, by troszkę wyrósł. Następnie przełożyłam go na blachę wyłożoną papierem do pieczenia, posmarowałam żółtkiem i posypałam ziołami. Na koniec zrobiłam kilka nacięć nożem na chlebku, by zbierająca się w środku para miała ujście.
Wstawiłam do nagrzanego do 180^oC piecyka i piekłam 35 minut. Na ostatnie 3 minuty włączyłam termoobieg, by rolada ładnie się zrumieniła.

Jako wypełnienie chlebka można dodawać przeróżne składniki - salami, mozarellę, ale należy pamiętać, by farsz nie był zbyt mokry, wodnisty, bo ciasto nie upiecze się dobrze i namięknie.

Stromboli bogato wypełnioe dodatkami idealnie nadaje się na obiad, a z mniejszą zawartością farszu jest doskonałe jako przegryzka do pracy/szkoły, albo jako chlebek do potraw mięsnych z sosami.

Smacznego!!

Ryż z oliwkami i tuńczykiem

2011-11-04T16:03:00.004+01:00

Sałatka, którą uwielbiam, mogłabym ją jeść tonami ;) Najlepsza jest na następny dzień, gdy wszystkie składniki się przegryzą.

Ryż z oliwkami i tuńczykiem

Potrzebujemy:

2 torebki ryżu ugotowanego na sypko (zwykle gotuję 2-3 minuty krócej, niż podane jest na opakowaniu)
słoiczek zielonych oliwek nadziewanych pastą paprykową
puszka tuńczyka w sosie własnym
puszeczka koreczków helskich (anchois)
puszka kukurydzy
średni pomidor pokrojony w drobną kostkę
mała cebulka pokrojona w drobną kostkę (jeśli zbyt ostra, to dobrze jest ją sparzyć)
sok z połówki cytryny
sól, pieprz

Ryż gotuję, zostawiam do przestygnięcia.

Oliwki kroję na połówki, tuńczyka rozdrabniam widelcem - wrzucam do miski. Dodaję pomidora, kukurydzę, cebulę, przyprawy, wystudzony ryż, pokrojone drobno anchois. Wszystko dokładnie mieszam i odstawiam na kilka godzin, a najlepiej na całą noc.

Sałatka jest orzeźwiająca, lekka, szybko się ją robi. Stanowi doskonały posiłek na przyjęcie, świetnie pasuje z kieliszkiem wina. Można podać do niej kawałki bagietki, ale niekoniecznie. Moja siostra dodaje do niej drobno pokrojone fileciki anchois, ale dla mnie mają one zbyt intensywny smak i za bardzo dominują w sałatce, więc wolę ją w wersji bez nich :D

Przepis dodaję do akcji konkursowej Viva Italia! jako primi piatti.

Tiramisu

2011-11-04T16:02:00.001+01:00

Typowy włoski deser. Bomba kaloryczna, ale... raz od święta można sobie na kawałek pozwolić ;) Doskonale odstrasza pochmurną, jesienną pogodę...

Tiramisu

Do przyrządzenia potrzebujemy:

2 opakowania serka Mascarpone po 250g
1 opakowanie śmietany 30% 350ml
2 łyżki cukru pudru
2 opakowania biszkoptów Lady fingers firmy SAN po 160g
2 szklanki mocnej kawy
100ml likieru Amaretto
kakao do posypania

Do dwóch szklanek wsypuję po 4 łyżeczki kawy mielonej, zalewam wrzątkiem, zostawiam aby się dobrze zaparzyła.

Do miseczki przekładam śmietanę, dodaję cukier, mieszam mikserem - końcówkami do ubijania piany. Następnie dodaję po trochu serek i delikatnie mieszam drewnianą łyżką aż wszystkie składniki się połączą.

Do drugiej miseczki wlewam przez sitko przestudzoną kawę, dodaję likier. Każdy biszkopt wkładam do kawy dosłownie na sekundę i układam w naczyniu, w którym będę podawała deser. Wykładam biszkoptami cały spód. Następnie nakładam na nie połowę masy serowej i ponownie układam biszkopty. Przekładam na nie resztę masy i całość oprószam kakao. Naczynie owijam przeźroczysta folią spożywczą i wkładam do lodówki.

Deser podaję dobrze schłodzony z kieliszkiem przedniej nalewki malinowej :D

Przepis dodaję do akcji konkursowej Viva Italia! jako dolci e un caffé.

Open Family Day

2011-09-15T08:32:00.006+02:00

W niedzielę 25 września br. na torze wyścigów konnych na Służewcu w Warszawie odbędzie się rodzinny festiwal smaków - Open Family Day. Będzie to okazja, by skosztować najlepszych dań polskich restauratorów i najwyborniejszych trunków z winnic całego świata, które zapewni główny partner imprezy – Centrum Wina. Na dzieci będzie czekać moc atrakcji i to nie tylko kulinarnych.

Oprócz specjalnego menu dla maluchów organizatorzy zapewniają moc atrakcji: plac zabaw, czytanie bajek, teatrzyk i zakątek twórczy wyposażony w przybory do malowania, projektowania i lepienia. Dostępny będzie również cały panel edukacyjny, możliwość wzięcia udziału w warsztatach gotowania z szefami kuchni, dekorowania potraw a nawet w eksperymentach (nie tylko kulinarnych), prowadzonych pod okiem grupy doświadczonych pedagogów.

Na dorosłych czeka przede wszystkim wspaniała uczta, zapewniona przez kilka wyselekcjonowanych restauracji z całej Polski. Smaki potraw dopełnione będą przez wina z 38 winnic całego świata. Podczas całego dnia będzie można nie tylko skosztować wybornych dań, ale również przyrządzić coś samodzielnie, pod okiem mistrzów kuchni. Całodzienną imprezę umilą koncerty i liczne animacje.
Dodatkowa atrakcja to Klub Konesera, który umożliwi Gościom między innymi poznanie autorów książek kulinarnych, uczestnictwo w warsztatach sommelierskich i glass tastingu, a także zgłębienie sekretów zbilansowanej diety.

Open Family Day to doskonała okazja, by niedzielne popołudnie spędzić wśród najbliższych, choć nieco inaczej niż zwykle. Nie jest to jednak impreza typu - "otwarty piknik rodzinny". Wejście na festiwal jest płatne, ale jak zapewniają organizatorzy - w cenie biletu zawiera się nielimitowany dostęp do potraw z menu przygotowanego przez restauracje uczestniczące w wydarzeniu, degustacji ponad 300 gatunków wina, a także atrakcji i animacji (w tym również dziecięcych).
Bilet całodzienny (12.00 - 21.00) 150 zł
Bilet popołudniowy (17.00 - 21.00) 100 zł
Bilet dziecięcy (7-16 lat) 40 zł
Dzieci poniżej 7 roku życia wstęp wolny
Festiwal poprowadzi znany duet Dorota Wellman i Marcin Prokop.

Placuszki z cukinii i ziemniaków

2011-09-06T20:04:00.005+02:00

Restauracja Domowa zanęciła mnie tymi placuszkami :) Ponieważ kabaczka nie posiadałam, zaś w kuchni leżały sobie 2 ponętne cukinie, postanowiłam właśnie z nich stworzyć smaczną przekąskę, która w zupełności wystarczyła na obiad dla trzech osób :D

Placuszki z cukinii i ziemniaków

Na placki najlepiej nadaje się młoda cukinia, można ją wtedy całą spożytkować. Jeśli jednak mamy starszy okaz - należy obrać go ze skórki i wydrążyć nasiona.

2 średnie cukinie
3 nieduże ziemniaki
mała cebula drobno posiekana
1-2 posiekane ząbki czosnku
1 jajko
ok. 4 łyżek mąki
sól, pieprz
oliwa

twarożek
rzodkiewka

Twarożek mieszamy z posiekaną rzodkiewką, doprawiamy solą i pieprzem. Ja miałam jeszcze trochę śmietany, którą też dodałam.

Umytą cukinię ścieramy na tarce jarzynowej. Posypujemy solą, przekładamy na sitko i pozostawiamy do odcieknięcia. Odciskamy płyn, dodajemy pozostałe składniki i dokładnie mieszamy. Łyżką nakładamy ciasto na rozgrzaną na patelni oliwę. Smażymy na rumiano z obu stron. Wyszło mi 16 placuszków.

Wykładamy na talerz i na każdy placek nakładamy sporą porcję twarożku.

Smacznego!

Gorące naleśniki z serem i lodami

2011-08-31T17:53:00.001+02:00

Na działce obrodziła borówka, nektarynka też się znalazła :D Upał był nieziemski, więc zachciało mi się lodów. A że nie ma to jak lody własnej roboty, to i cały deser wyszedł mi nie najgorzej :D Połączenie gorącego i zimnego jest rozkoszne...

Gorące naleśniki z serem i lodami

Potrzebne nam są:

naleśniki, np. naleśniki francuskie mojej Mamy ;)
biały ser
cukier wanilinowy
lody
borówka amerykańska - najlepiej prosto z krzaka
nektarynka
kakao do posypania

Farsz do naleśników

Biały ser rozdrabniam widelcem, ugniatam z cukrem. Jeśli nadzienie jest zbyt suche - dodaję trochę jogurtu.

Naleśniki smaruję farszem, składam "w chusteczkę" (inaczej trójkącik) i podgrzewam na patelni z obu stron. Pod koniec dorzucam borówkę i pokrojoną w kostkę nektarynkę, żeby się lekko zagrzały i puściły sok.

Na talerz przekładam dwa naleśniki, dokładam 2-3 gałki lodów, posypuję owocami i kakao.
Niebo w gębie :D

Lody waniliowe/czekoladowe

3 żółtka
1 szklanka mleka
1 szklanka śmietanki 30%
1/2 szklanki cukru
łyżeczka ekstraktu waniliowego
ew. 1 tabliczka gorzkiej czekolady

Mleko gotujemy razem ze śmietanką, ekstraktem waniliowym i połową cukru - co jakiś czas mieszamy, nie doprowadzamy do wrzenia.

W tym czasie ubijamy żółtka z resztą cukru na gładką masę w misce w kąpieli wodnej (w garnku gotujemy wodę i wstawiamy do niego miskę tak, by była zanurzona we wrzącej wodzie w 3/4 wysokości).

Następnie po trochu dodajemy gorące mleko do ubitej masy żółtkowej i dokładnie mieszamy. Całość podgrzewamy przez 8-10 minut cały czas w kąpieli wodnej i cały czas mieszając. Gdy masa zacznie gęstnieć - zdejmujemy miseczkę z garnka i przekładamy masę do naczynia, w którym będziemy ją zamrażać (najlepiej płaskiego). Całość schładzamy, co jakiś czas mieszając (schładzać możemy poprzez wstawienie do miski z zimną wodą, z kostkami lodu, później wstawiając do lodówki).

W tym momencie możemy dodać masę czekoladową: czekoladę siekamy (kawałek zostawiamy do dekoracji) i rozpuszczamy w kąpieli wodnej. Powoli wlewamy ją do masy mlecznej, cały czas mieszając. Pozostały kawałek czekolady ścieramy na tarce, dodajemy do masy.

Naczynie z zupełnie już schłodzoną masą wstawiamy do zamrażalnika na dobrych kilka godzin - pamiętając jednak, by od czasu do czasu masę bardzo dobrze wymieszać.

Naleśniki francuskie mojej Mamy

2011-08-31T15:45:00.004+02:00

Wiele lat udoskonalania przepisu zaowocowało właśnie takim efektem - chrupiącymi, ale nie łamiącymi się przepysznymi naleśnikami, które są idealne zarówno na słodko, jak i w pikantnym wydaniu.

Naleśniki francuskie mojej Mamy

Na 15 sztuk potrzebujemy:

30 dkg mąki
3 jajka
0,5 szklanki mleka
2 szklanki wody
2 łyżki oliwy
2 łyżki soku z cytryny
1/2 łyżeczki soli
1/4 łyżeczki proszku do pieczenia

Do miski przesiewam mąkę, dosypuję proszek do pieczenia i sól.

Do drugiego naczynia wbijam jajka, wlewam mleko, wodę, oliwę i sok z cytryny. Wszystko miksuję i przelewam do miski z mąką.
Ponownie miksuję na gładką masę.

Odstawiam ciasto na co najmniej 1 godzinę.

Przed rozpoczęciem smażenia rozgrzewam płaską patelnię, wlewam na nią łyżkę oliwy, rozprowadzam ją dokładnie, a nadmiar zlewam na spodeczek.
Łyżką wazową nabieram ciasto i rozprowadzam je cienką warstwą na patelni, przechylając ją odpowiednio w powietrzu.

Gdy widzę, że brzegi ciasta zaczynają odstawać (ok. 30s) przewracam łopatką naleśnik na drugą stronę i dosmażam chwilę (15s).
Gotowe naleśniki zsuwam na talerz, układając równo jeden na drugim.
Przed nalaniem kolejnej porcji ciasta - ponownie oliwię patelnię.

Smacznego!

Santorini - Warszawa

2011-08-22T18:43:00.003+02:00

Zachciało mi się do greckiej knajpki, więc rach ciach i zarezerwowałam stolik na 4 osoby w restauracji Santorini na Saskiej Kępie. Lokal wydaje się niepozorny z zewnątrz, jakby wciśnięty w bok pawilonu. Jednak po przekroczeniu progu - zetknięcie z ciepłym klimatem greckiej tawerny jest miłym zaskoczeniem.

Nastawiliśmy się na to, że chcemy jak najwięcej spróbować. Zamówiliśmy więc zimne (Pikilia) i gorące przekąski (Zesti pikilia) - oba zestawy dla dwóch osób. Zdecydowanie bardziej przypadł mi do gustu gorący półmisek, może z tego względu że więcej miał konkretnego jedzenia, były to np. liście winogron faszerowane ryżem, kalmary w cieście (kruchutkie!), panierowana feta, panierowany bakłażan ze szpinakiem, oliwki, tzatziki i jeszcze coś, co miało kształt oliwki, ale było bez pestki, za to z ogonkiem :D Z kolei na zimnym półmisku królowała mała ośmiorniczka i kilka musów - z marchewki, z grochu i z ikry dorsza.

Na główne danie zamówiliśmy szaszłyki z wieprzowiny i jagnięciny (Suvlaki), jagnięcinę pieczoną z fetą i pomidorami (Arni santorinis) oraz jagnięcinę z warzywami pieczoną w pergaminie (Arni kleftiko). Mięso rewelacyjne, kruchutkie, rozpływające się w ustach. Pieczone w pergaminie nie było przyrumienione, ale to nie zmienia faktu, że było bardzo smakowite.

Na deser kelnerka zaproponowała nam kruche płatki ciasta filo z kremem - przy czym zaznaczyła, że porcje są duże, więc spokojnie możemy zamówić tylko dwa ciastka, a zostaną one podane na czterech talerzach. I faktycznie... Deser był przepyszny, słodki, ale "mała" porcja była zdecydowanie wystarczająca :)

Nie wspomniałam o napojach - całość popijaliśmy różowym greckim winem, rodzimym Tyskim i sokiem z pomarańczy (świeżo wyciskanym).
Wyszliśmy najedzeni, żeby nie powiedzieć przejedzeni... ;) Ale na przyszłość już pamiętamy, że wystarczy spokojnie danie główne i deser. A dzięki posmakowaniu przystawek wiemy, co warto zamawiać. A jest w czym wybierać :D

Europejski Festiwal Smaku

2011-08-18T08:54:00.001+02:00

W dniach 9-11 września na Starym Mieście w Lublinie odbędzie się III edycja Europejskiego Festiwalu Smaku.
Na odwiedzających czeka wiele atrakcji. Jedną z nich jest Jarmark św. Jacka, podczas którego producenci zdrowej i ekologicznej żywności z Polski, Austrii, Belgii, Grecji, Ukrainy, Węgier, Hiszpanii, a nawet Cypru przedstawią zdrowe i ekologiczne przysmaki.

Największym wydarzeniem festiwalu będzie konkurs kulinarny Smaki Lubelszczyzny 2011. Uczniowie szkól gastronomicznych przygotują potrawy wg "Compendium ferculorum", która jest najstarsza polską książką kulinarną.

W kolejnej odsłonie konkursu zawodowi kucharze z 7 restauracji regionu przygotuje siedem stołów z potrawami staropolskimi.
Trzecia, ostania część konkursu należeć będzie do mistrzów kuchni i vipów, którzy przygotują potrawy z kapłona – specjalnie przygotowanego, młodego koguta.

Z kolei w cyklu „Europa na talerzu” najlepsi kucharze z Polski i Europy zaprezentują kuchnię hiszpańskich mistyczek, Leonarda da Vinci i Marysieńki Sobieskiej. Na uwagę zwraca również fakt, że festiwal to także największy turniej nalewek w Polsce.

Atrakcje muzyczne to - Stan Borys, Michał Hochman (Nowy Jork), Trio Dagadana (Polska, Ukraina), Franka de Mille (Londyn).

Podczas tegorocznej edycji festiwalu również miłośnicy sztuki znajdą coś dla siebie. Otwarte zostaną aż trzy wystawy. Największą z nich „Polaków portret własny”, dedykowaną Janowi III Sobieskiemu, będzie można oglądać na Zamku Lubelskim.

Na festiwalu nie zabraknie także teatru. W klasztorze Dominikanów pojawi się legendarny Teatr STS z piosenkami Agnieszki Osieckiej. Będą także spotkania autorskie i promocje książek. Literacką gwiazdą festiwalu będzie Małgorzata Kalicińska, autorka powieści „Dom nad rozlewiskiem”.

Wariacje na temat - Polędwica a'la Wellington

2011-08-17T18:32:00.005+02:00

Szukając pomysłu na potrawę do akcji Historia na talerzu zajrzałam wgłąb mej przepastnej lodówki i... natknęłam się ponownie na polędwiczki wieprzowe :) Co ja poradzę, że moja rodzina je uwielbia?
Dołożyłam do nich ciasto francuskie i pieczarki - i tak wyszedł mi pomysł na: Polędwicę a'la Wellington ;) Przepis własny, podparty recepturą Gordona Ramsey'a.

Polędwica a'la Wellington

2 polędwiczki wieprzowe
1 opakowanie ciasta francuskiego
30 dag pieczarek
1 cebula
2-3 ząbki czosnku
natka pietruszki
zioła - oregano, tymianek, cząber
sól, pieprz
oliwa z oliwek
szynka Szwarcwaldzka (6-8 cienkich plastrów)
musztarda
jajko

Polędwiczki oczyszczamy z włókien. Oprószamy solą i pieprzem, wcieramy zioła i wstawiamy do lodówki na 2-3 godziny.
Następnie rozgrzewamy oliwę na patelni i obsmażamy polędwiczki z obu stron przez 2-3 minuty.

Pieczarki, cebulę i czosnek drobniutko szatkujemy (można użyć blendera), dodajemy sól i pieprz. Podduszamy farsz na patelni, starając się odparować wodę. Mieszamy z posiekaną natką pietruszki i odstawiamy do wystygnięcia.

Na przezroczystej folii spożywczej układamy plastry szynki tak, aby nachodziły częściowo na siebie. Na szynkę przekładamy farsz z pieczarek. Wystudzone polędwiczki smarujemy musztardą i składamy jedna z drugą na waleta (tak, by nadać im kształt prostokąta). Następnie kładziemy polędwiczki na farszu i całość zwijamy ciasno w roladę przy pomocy folii, tworząc dobrze ściśnięty cukierek ;) - film Ramsey'a dokładnie pokazuje o co mi chodzi...
Roladkę schładzamy w lodówce 20 minut. Po tym czasie wyjmujemy ją z folii i układamy na cieście francuskim. Brzegi ciasta smarujemy roztrzepanym jajkiem i zwijamy całość w roladkę zlepiając końce pod spód. Na wierzchu ciasta robimy zgrabne nacięcia i smarujemy roztrzepanym jajkiem. Roladę przekładamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia.

Ciasto pieczemy w nagrzanym wcześniej do 200^oC piecyku przez 20 minut i kolejne 20 minut w temperaturze zmniejszonej do 180^oC. Co jakiś czas lepiej zaglądać, czy zbyt się nie przyrumieniło. Po upieczeniu odstawiamy roladę na 10 minut, by "odpoczęła".

Ciasto pokrojone w dość grube plastry serwuje się zwykle z młodymi ziemniakami i ciemnym sosem. Ja podałam je jedynie z surówką z sałaty lodowej.

Ponieważ moje polędwiczki były już wcześniej pokrojone w plastry - miałam trochę zabawy, przy sklejaniu ich musztardą i układaniu na farszu ;) No i przez to danie wyszło jakby niekształtne...
Zdecydowanie lepiej, gdy mamy polędwiczki w całości.

Takie są oto moje wariacje w temacie Beef Wellington a właściwie Pork Wellington :)

W klasycznym przepisie mamy polędwicę, jednak - jak sama nazwa wskazuje - wołową. Znajdziemy w nim także grzyby, ale zamiast musztardy jest pasztet z gęsich wątróbek (pâté de foie gras). Całość zapiekana jest oczywiście w cieście francuskim.

Wokół Polędwicy Wellington toczy się prawdziwie historyczna batalia.

To jakże wykwintne danie nazwano Beef Wellington na cześć Arthura Wellesley'a - Pierwszego Księcia Wellington. A czym sobie ów książę zasłużył na taki zaszczyt? Otóż wsławił się on przede wszystkim w bitwie pod Waterloo, gdzie pokonał samego Napoleona :) Jednak sama polędwica w cieście znana była w kuchni francuskiej na długo przed narodzinami brytyjskiego bohatera. Do receptury uzurpują sobie więc prawo zarówno Anglicy, jak i Francuzi. Również Belgowie roszczą sobie do niej pewne pretensje, gdyż właśnie na ich terytorium książę Wellington zwyciężył Francuzów.

Początkowo było to zwykłe ciasto z mąki i wody, którym oblepiano polędwicę, by ta nie przypalała się w pieczeniu. Dopiero w późniejszym okresie ciasto francuskie stało się integralną częścią potrawy.

(źródło: www.foodtimeline.org)

Surówka z sałaty lodowej

2011-08-17T16:02:00.007+02:00

Najprostsza surówka - jak zwykle z tego, co jest pod ręką.
Dodałabym jeszcze rzodkiewkę, paprykę, czy też kalarepkę, ale akurat zbrakło ;)

Surówka z sałaty lodowej

pół główki sałaty lodowej
1 duży pomidor
mały surowy ogórek (bez skóry)
2 cebulki dymki ze szczypiorem
koperek

Sos:

2 łyżki oliwy z oliwek
1 łyżka wody
sok z połowy cytryny
szczypta oregano i tymianku
sól, pieprz

Sałatę rwiemy na kawałki, pomidora, ogórek i cebulkę kroimy w kostkę, dodajemy pocięty drobno koperek. Wszystko zalewamy sosem i delikatnie mieszamy.

Cannelloni ze szpinakiem i ricottą

2011-08-08T12:40:00.004+02:00

Trawiasta zielenina znienawidzona chyba już od przedszkola. Nie wiem jak to teraz wygląda, ale kiedyś chyba nikt w takich stołówkach nie przejmował się tym, czy coś smakuje, czy nie. Odpowiednie doprawienie było widocznie dla niektórych zbyt skomplikowane ;) Niby nic wielkiego, ale uraz pozostaje...

Od jakiegoś czasu mam ochotę poddać eksperymentowi mojego kolegę i zaserwować mu cannelloni. Mam nadzieję, że stanie się cud i zakocha się w tej potrawie podobnie jak wszyscy, którym ją podaję.

Doskonałe połączenie czosnku, pomidorów i ricotty sprawi, że każdy poczuje wspaniałe włoskie aromaty... Mniam...

Cannelloni ze szpinakiem i ricottą

16 rurek cannelloni
2 - 3 łyżki startego sera żółtego

Nadzienie:

1 paczka (450g) mrożonego szpinaku
1 op. sera ricotta (200g) - lub zwykły ser twarogowy w kawałku (byle nie wiejski ziarnisty i nie mielony jak na sernik!!!), może też być Feta, ale wtedy trzeba uważać z doprawianiem solą
4 ząbki czosnku
4 kawałki suszonych pomidorów
1/2 surowej czerwonej papryki
1 dymka
sok z 1/2 cytryny
1 jajko
sól, pieprz

Sos pomidorowy:

1 mała puszka koncentratu pomidorowego
niepełna szklanka wody (200ml)
1 pokrojona dymka
zioła, sól, pieprz

Szpinak rozmrażamy w garnku na małym ogniu, odparowujemy i dodajemy: przeciśnięty czosnek, pokrojoną drobno dymkę, paprykę, pomidory, twaróg, sól, pieprz, sok z cytryny. Mieszamy wszystko rozgniatając ser widelcem. Zostawiamy do przestygnięcia. Na koniec dodajemy jedno całe jako i znowu mieszamy.

Składniki sosu mieszamy i podgrzewamy w garnuszku.

Cannelloni napełniamy farszem - najwygodniej opierać jeden koniec o farsz w misce i nakładać od drugiego końca, a potem odwrócić rurkę i uzupełnić nadzieniem.
Prostokątne naczynie żaroodporne smarujemy oliwą i układamy nafaszerowane cannelloni. Zalewamy sosem dokładnie każdą rurkę, całość posypujemy serem żółtym.
Pieczemy 45 min w 200^oC. Świetnie smakuje z kieliszkiem schłodzonego białego wina.

Niektórzy dodają jeszcze sos beszamelowy na rurki, ale ja zwykle przygotowuję potrawę 3-4 godziny wcześniej, wtedy nie mam obawy, że cannelloni będą zbyt twarde.

Smacznego!!

Ogólnopolski Festiwal Dobrego Smaku

2011-08-06T01:05:00.001+02:00

W dniach od 12 do 15 sierpnia br. odbędzie się na poznańskim Starym Rynku V Ogólnopolski Festiwal Dobrego Smaku Miłośnicy dobrej kuchni, smakosze win, jak też zainteresowani warsztatami i wykładami spotkają się na pokazach szefów najlepszych restauracji w regionie, ale nie tylko ;)
W części zwanej Jarmarkiem Dobrego Smaku znajdziemy - poza produktami poznańskimi i tradycyjnymi ze wszystkich regionów Polski – także węgierskie kiełbasy, greckie oliwy, austriackie wina, piwa z Belgii czy bułgarskie marynowane papryczki.
Konkursy, degustacja win i potraw... czegóż można pragnąć więcej? :D

Polędwiczki wieprzowe św. Barbary

2011-07-26T18:27:00.014+02:00

Dzisiaj Anny - imieniny mojej mamy :) Postanowiłam przygotować coś nowego, a jednocześnie pasującego do konkursu, w którym biorę udział.

Padło na polędwiczki wieprzowe :D Uwielbiam je przyrządzać w każdej postaci, bo są delikatne, przepyszne, łatwo się je robi a przede wszystkim szybko!

Polędwiczki wieprzowe na dzień św. Barbary

450g polędwiczek
250g jabłek
1 średnia biała cebula
250ml białego wytrawnego wina
250ml śmietany
2 łyżki sosu sojowego
4 łyżeczki mąki kukurydzianej (ew. zwykłej pszennej)
4 łyżki wody
1 łyżeczka chrzanu
szczypta cukru trzcinowego
2 ząbki czosnku
sól, pieprz
oliwa z oliwek

Polędwiczki oczyszczamy z włókien i kroimy na plastry grubości ok. 2cm. Delikatnie je rozgniatamy/ubijamy dłonią, solimy, nacieramy zmiażdżonymi ząbkami czosnku, oprószamy świeżo zmielonym pieprzem, polewamy sosem sojowym. Wkładamy do lodówki na 2-3 godz.

Następnie wlewamy na patelnię oliwę, podgrzewamy ją. Wrzucamy plastry polędwiczek i smażymy je 2-3 minuty z każdej strony. Gdy wszystkie są już obsmażone - przykrywamy patelnię pokrywką i dusimy na małym ogniu przez 2 minuty.

Jabłka obieramy, usuwamy gniazda nasienne i kroimy w ósemki. Cebulę obieramy i kroimy w piórka. Do garnka wlewamy wino, dodajemy cebulę, którą dusimy 3 minuty. Potem dokładamy jabłka i dusimy wszystko przez 2 minuty. Następnie wyjmujemy jabłka i cebulę a pozostałości z wina będą bazą do sosu (nie przejmujcie się, że część cebuli rozpadła się i została w winie).

Sos: do garnka z winem dodajemy śmietanę i dobrze mieszamy cały czas podgrzewając. Mąkę łączymy z wodą i przelewamy do garnka. Dodajemy chrzan, cukier, sól i pieprz. Całość mieszamy aż sos zgęstnieje.

Na chwilę przed podaniem dorzucamy do gorącego sosu jabłka, by je ogrzać.

Jest to tradycyjne barbórkowe danie, na dodatek z kuchni niemieckiej - a wcale nie ciężkie i nie tłuste, jak mogłoby się wydawać. Inspirację zaczerpnęłam z religia.tv, trochę zmodyfikowałam, bo nie byłabym sobą, gdybym nie dodała jakiegoś smaczku od siebie :) Polędwiczki podałam z podsmażonymi kluseczkami gnocchi. Danie wyszło rewelacyjnie!!

Potrawę tę przyrządza się na cześć św. Barbary - patronki dobrej śmierci i trudnej pracy.

Powszechnie uważa się św. Barbarę za patronkę górników. W wielu kopalniach górnicy zjeżdżający do pracy na dole kłaniają się przed figurą lub obrazem św. Barbary i jej opiece powierzają siebie i bezpieczeństwo swojej pracy. Za patronkę obrali sobie ją także ludzie pracujący na wodzie. Jej dzień - 4 grudnia - świętują razem z górnikami flisacy, rybacy, marynarze, ale i hutnicy, żołnierze, więźniowie i wielu, wielu innych. Nasza polska tradycja oddaje w opiekę św. Barbarze także ludzi umierających. Wierzono, że ten, kto w krytycznym momencie życia wzywa jej pomocy, nie umrze bez sakramentów. Doświadczył tego np. św. Stanisław Kostka, gdy w Wiedniu, w domu protestanta Kimberkera leżał złożony ciężką chorobą. Wzywał św. Barbarę, a ona nie odmówiła swemu czcicielowi, który mógł przyjąć upragnione sakramenty. W czasie stanu wojennego całe podziemie demokratyczne obrało św. Barbarę za swoją opiekunkę w trudnej i niebezpiecznej pracy konspiracyjnej.

Św. Barbara żyła w III stuleciu, wywodziła się z pogańskiej rodziny z Heliopolis. Ojciec (Dioskuros) wysłał ją na naukę do Nikomedii. Zetknęła się tam z niewielką grupką chrześcijan, którzy ukrywali się przed prześladowaniami ze strony jednego z najokrutniejszych cesarzy – Galeriusza Waleriusza Maksymina. Dioskuros pragnąc uchronić córkę przed wpływami zdeprawowanej młodzieży, niechcianymi konkurentami, a także ustrzec przed chrześcijaństwem, wybudował warowną wieżę, w której umieścił córkę i trzymał pod zamknięciem. Zezwolił jej jednak na wizyty różnych nauczycieli. I to okazało się zgubne... Jak podaje legenda znalazł się wśród nich lekarz, chrześcijanin (niejaki Walentiusz), który szerzej zapoznał swoją uczennicę z religią chrześcijan. Efektem było nawrócenie Barbary – dziewczyna, w tajemnicy przed rodzicami, przyjęła z rąk swego nauczyciela chrzest. Wyrzekłszy się dotychczasowych bogów i bogactw ojca postanowiła poświęcić się Chrystusowi, żyjąc w dozgonnej czystości.

Jej czyny wzbudziły gniew nienawidzącego fanatycznie chrześcijan Dioskura, który zakazał córce praktykowania nowej religii – znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie. Barbara jednakże nieugięcie trwała w swej wierze. Dręczona przez ojca, uciekła w końcu do lasu i ukryła się w górskiej grocie. Zdradzona przez tamtejszego pasterza, została ujęta przez służbę ojca i przekazana władzom rzymskim. Ponieważ Barbara nie chciała wyrzec się swojej wiary, torturowano ją: biczowano, przypalano ogniem, kaleczono, szarpano żelaznymi szponami, obcięto piersi, pędzono nago ku pośmiewisku obywateli rodzinnego miasta i w końcu wydano wyrok. Barbara została skazana na śmierć przez ścięcie mieczem. Według legendy poniosła śmierć męczeńską w roku 306 z rąk swojego ojca, który dał tym samym świadectwo gorliwego poganina. Męczeństwu dziewczyny towarzyszyły cuda – w nocy miał ją odwiedzić Chrystus, zaleczyć jej rany i udzielić Komunii Św. Ojciec po zabiciu córki został porażony piorunem a owce pasterza-zdrajcy zamieniły się w szarańczę.

W ikonografii Św. Barbarę ukazywano przede wszystkim jako patronkę dobrej śmierci w koronie i aureoli, w płaszczu z welonem, trzymającą palmę męczeństwa, kielich z hostią lub monstrancję lub wspartą na mieczu, od którego zginęła. Często w tle umieszczano wieżę, w której była więziona, z trzema oknami symbolizującymi Trójcę Świętą. Czasami u stóp Św. Barbary ukazywano jej ojca Dioskura.

(źródło: teberia.pl)

Festiwal smaku w Grucznie

2011-07-26T12:06:00.005+02:00

W dniach 20-21 sierpnia 2011r. odbędzie się w Grucznie (woj. kujawsko - pomorskie) kolejny - już VI Festiwal Smaku.

Na tej jakże barwnej imprezie kulinarnej skosztować będzie można tradycyjnych miodów, wędlin, nalewek i powideł. Podczas festiwalu lokalni wytwórcy zaprezentują gościom z całej Polski bogactwo kulinarne regionu, kulturę stołu, a także rękodzieło i inne formy aktywności kulturalnej województwa.

Impreza zapowiada się ciekawie i smakowicie. Żałuję, że nie będę mogła na niej być...

Owocowe koszyczki

2011-07-25T20:55:00.016+02:00

Od dłuższego czasu obiecywałam rodzince, że zrobię coś słodkiego z ciasta francuskiego. Na działce nadarzyła się okazja. Siostra wymyśliła, że do kawy podamy owoce na ciepło. Pomyślałam, że smacznie wyglądałyby w koszyczkach z ciasta.

Owocowe koszyczki 4 porcje

1 opak. ciasta francuskiego
4 małe brzoskwinie
2 banany
4 łychy borówki amerykańskiej
cynamon
sok z połówki cytryny
cukier puder
przyprawa do kawy w młynku

Ciasto francuskie mam zwykle zamrożone. Dzień wcześniej przekładam je do lodówki, by przez noc spokojnie "doszło" ;)
Gotowe, świeże ciasto rozwijam na desce i wykrawam kwadraty mniej więcej 8cm x 8cm - w zależności od miseczek, w których będziemy piec koszyczki - mnie wyszło 8 koszyczków.
Wykładamy ciastem miseczki, nakłuwamy dno widelcem, by nie wyrosło za bardzo i wstawiamy do nagrzanego piecyka (200^oC) na 8-10 min - tak, by się ładnie delikatnie zarumieniło.
Miseczki wyjmujemy, zostawiamy do ostygnięcia, po czym delikatnie podważamy nożem i wyjmujemy na talerze po dwa koszyczki.

W tak zwanym międzyczasie przygotowujemy farsz - brzoskwinie i banany kroimy w kostkę, mieszamy z borówkami, cynamonem i sokiem z cytryny. Jeśli owoce są mało słodkie można dodać trochę cukru np. trzcinowego. Całość podgrzewamy uważając, by nie rozwalić za bardzo owoców, a jedynie je dobrze zagrzać.

Napełniamy przestudzone koszyczki gorącym farszem owocowym, posypujemy odrobiną cukru pudru i mieszanką do kawy (jeśli takiej nie posiadamy - może być dodatkowy cynamon, pokruszona czekolada, wiórki kokosowe - co nam podpowie wyobraźnia).

Dla dodatkowego efektu można tuż przed podaniem na stół do każdego koszyczka włożyć gałkę ulubionych lodów, które polewamy odrobiną Amaretto :)

Smacznego!!

Festiwal Kina Kulinarnego

2011-07-25T12:07:00.009+02:00

W dniach 5-13 sierpnia br. odbędzie się w Poznaniu Festiwal Kina Kulinarnego.

Wydarzenie to - organizowane we współpracy z Międzynarodowym Festiwalem Filmowym Berlinale - stanowi niezwykłe połączenie projekcji filmowych z degustacją potraw i win, serwowanych przez mistrzów sztuki kulinarnej!!

Program filmowy Kina Kulinarnego przedstawi filmy fabularne, jak też dokumentalne oraz krótkie formy poruszające kwestie jedzenia i ekologii. Podczas festiwalowych kulinarnych wieczorów publiczności podane zostaną potrawy przygotowane przez mistrzów kuchni, a degustacjom towarzyszyć będą dyskusje z zaproszonymi gośćmi o zaprezentowanych filmach.

Twórcą i dyrektorem Kulinarnego Festiwalu jest laureat Oscara – Jan A.P. Kaczmarek.

Smakujmy życie!!

2011-07-25T09:44:00.002+02:00

Rozkoszne smaki, to blog o wszystkim, co wiąże się z jedzeniem, kuchnią, z tym co nas pobudza do działania na każdej płaszczyźnie życia.

Zdarzają nam się chwile gorsze i lepsze, ale pamiętajmy, że szczypta magii, garść pomysłów - dobrze przyprawione i odpowiednio podane będą zawsze wspaniale nastrajały i dawały pozytywnego kopa na kolejne dni.

Smakujmy więc życie i cieszmy się nim!!